هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل :

مرگ مغزی هیچ فرقی با مرگ حتمی ندارد ولی امکان برگشت به زندگی در کما وجود دارد

چهارشنبه 21 خرداد 1399 بازدید: 128 کد خبر: 18566 [نسخه چاپی]


گزارشگر--عضو کمیته تایید مرگ مغزی دانشگاه علوم پزشکی بابل از امکان بازگشت فردی که به کما رفته خبر داد و گفت: مرگ مغزی اساسا همان مرگ است و زندگی برگشت ناپذیر است.
دکتر سید حسین حمیدی بیان داشت: مرگ مغزی با کما متفاوت است و در حالت مرگ مغزی تمام قسمت‌های مغز از بین رفته ‌است و امکان تنفس بدون دستگاه تنفس مصنوعی وجود ندارد ولی در حالت کما، خودِ فرد بدون دستگاه می تواند نفس بکشد.
دکتر حمیدی فلوشیپ بیهوشی قلب دانشگاه علوم پزشکی بابل گفت: آسیب مغزی ناشی از حوادث (تصادفات – اتفاقات) ، آسیب های عروقی مغز و عدم اکسیژن رسانی می تواند باعث تورم سلولهای مغزی گردد که این خود باعث عدم خون رسانی به مغز می گردد.
وی عنوان کرد: مغز توسط جمجمه که یک محیط استخوانی است محصور شده و تورم مغز باعث ایجاد فشار روی عروق مغز و عدم خون رسانی به مغز می گردد، که طی  5-3 روز مغز به صورت یک توده آبکی در می آید و در واقع فرد دچار مرگ مغزی شده است.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل افزود: در مرگ مغزی تورم مغزی باعث عدم خون رسانی و به طبع آن عدم اکسیژن رسانی به کل مغز یعنی نیم کره ها و ساقه مغز شده و بیمار فاقد بیداری و آگاهی می گردد.
وی با بیان اینکه در مرگ مغزی عملکرد کلی مغز بصورت غیر قابل برگشت است، بیان داشت: مرگ مغزی اساسا همان مرگ است و هیچ فرقی با مرگ حتمی ندارد و زمانی که بیمار مرگ مغزی اعلام می شود دیگر امیدی به برگشت حیات در بیمار وجود ندارد.
دکتر حمیدی در همین راستا اظهار داشت: فردی که دچار مرگ مغزی شده با کمک دستگاه ها و فناوری پزشکی حیاتش برای مدت زمان محدودی حفظ می شود که این مدت بسیار محدود است و زمان طلایی حدود 24 تا 48 ساعت است که  برای اهدای عضو مناسب است و هر لحظه ممکن است اعضای بدن وی دچار مشکل شود مثلا  قلب او از تپش باز ایستد و یا دچار سکته شود.
وی اظهار داشت: قلب بیمار چون به صورت ذاتی و خودکار تپش دارد در بیماران مرگ مغزی به کار خود ادامه می دهد ولی کنترل آن توسط سیستم عصبی از بین رفته است.
متخصص بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی بابل افزود: مرگ مغزی توسط چندین متخصص که شامل متخصصین مغز و اعصاب، جراحان مغز و اعصاب، متخصصین بیهوشی و داخلی با توجه به دستور العمل های که توسط وزارت بهداشت تهیه شده، دقیقا مورد بررسی قرار گرفته و پس از تایید، اگر منع خاصی جهت اهدا عضو نداشته باشد کاندید اهدا عضو می گردد و می تواند جان چندین بیمار را نجات دهد .
وی با بیان اینکه بیمار فقط با حمایت کامل تنفسی به مدت کوتاهی قلبش خواهد زد و در این مدت کوتاه فرصت جهت اهدای عضو وجود دارد، گفت: هر مرگ مغزی می تواند تا 8 نفر را از مرگ و 50 نفر را از معلولیت نجات دهد.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل در ادامه تفاوت های مرگ مغزی و کما گفت: بیمارانی که دچار کما می شوند معمولا ساقه مغز آنها سالم یا آسیب جزئی دیده است و امید به بیداری این بیماران وجود دارد و تنفس آنها خود به خودی یا با کمک دستگاه تنفسی مصنوعی است و در کل تنفس آنها قطع نمی گردد.
دکتر حمیدی با اشاره به اینکه کما به دلیل آسیب دیدن مغز به وجود می‌آید، بیان داشت: آسیب مغز می‌تواند به علت فشار زیاد، خونریزی، کمبود اکسیژن یا سموم به وجود بیاید و این آسیب می‌تواند موقتی یا دایمی و یا برگشت پذیر باشد. .
وی با اشاره به اینکه در کما فرد  بیدار  است و تنفس طبیعی دارد ولی آگاهی نسبت به خود و محیط اطراف ندارد، اذعان داشت: در یک فرد به کما رفته، کار‌هایی مانند تنفس و گردش خون، به طور معمول انجام می‌شود، اما توانایی تفکر فرد از بین رفته است.
عضو کمیته تایید مرگ مغزی دانشگاه علوم پزشکی بابل بیان داشت: فردی که به کما رفته، می‌تواند دوباره به زندگی عادی خود بازگردد و احتمال برگشت آن حتی بعد از مدت طولانی هم وجود دارد زیرا بیمار خودش به صورت طبیعی نفس می‌کشد و فقط مغز برای مدتی هوشیاری ندارد، و شرایط برگشت بیمار وجود دارد.
دکتر حمیدی اذعان داشت: باید اشاره کرد که سالم بودن طناب نخاعی در بیماران مرگ مغزی ممکن است موجب حرکات رفلکسی در بیمار گردد که نباید با حرکات ارادی اشتباه شود و به عنوان علامتی از حیات بیمار تلقی گردد.